اخبار صنعت و معدن روزنامه شماره ۶۴۸۸

کارگران صنعتی آسیب بیشتری را از فضای رکود در اقتصاد ایران متحمل می‌شوند. در دوره رونق، بنگاه‌‏ها تلاش دارند فعالیت خود را گسترش دهند و در نتیجه نیروهای باسابقه را حفظ می‏‌کنند. اما اکنون در شرایطی که واحدهای صنعتی با ظرفیت کمتر تولید می‏‌کنند، هر روز خبر تعدیل برخی از کارگر به گوش می‌‏رسد. همچنین بیش از یک دهه سرکوب دستمزد باعث شده است، حقوق کارگران برای تامین حداقل‏‌های معیشت نیز کافی نباشد. همه این شواهد نشان می‌دهد که کارگران ایرانی در یک جدال نابرابر از تورم شکست خورده‌‏اند.

عوامل تولید در کشور یکی پس از دیگری دچار چالش شد و در سه سال اخیر، این چالش‌ها به حداکثر خود رسید. تعطیلی‌های مکرر صنعتی توسط دولت به دلیل آلودگی هوا، ناترازی انرژی و تعطیلی‌های زیاد تقویمی، افزون بر تعطیلی‌های اجباری حاصل از نبود مواد اولیه، موجب شده است کارفرمایان ناچار به ایجاد انعطاف در ساعت کاری کسب و کار خود شوند. برای مثال، در تابستان گذشته در برخی مناطق ساعت‌های اتصال برق، از ساعت ۱۲ شب تا صبح بود. در این شرایط کارگران مجبور به شب‌کاری می‌شدند. یا در برخی از شهرک‌های صنعتی، تا سه روز خاموشی اعمال می‌شد که در روزهای غیر‌تعطیل بود. در نتیجه کارفرما ناچار می‌شد از کارگر بخواهد در عوض این سه روز خاموشی، روز جمعه که مشکل قطعی برق وجود ندارد، کار کند. در نیمه سرد سال نیز، این فشار به دلیل کمبود گاز وجود دارد.