صنعت ایران دچار یک چالش ساختاری شده است؛ افزایش تولید به قیمت زیان اقتصادی. در سالهای اخیر به مرور به ظرفیت تولید واحدهای پتروشیمی، صنایع معدنی و حتی بخش کشاورزی افزوده شده است. با این حال، بررسیها نشان میدهد که فعالیت در این واحدها نه تنها به لحاظ اقتصادی سودآور نیست، بلکه این فرآیند، با مصرف سرمایههای فیزیکی و انسانی کشور، رانت عظیمی را برای عدهای محدود ایجاد کرده است. در همین راستا سه صاحبنظر اقتصادی در گفتوگو با «دنیایاقتصاد» ریشههای این انحراف را در صنعت بررسی کردند. این کارشناسان معتقدند «دخالتهای بیپایان دولت در همه ابعاد صنعت»، «قفل شدن شریانهای تجارت خارجی» و «ظهور شبکه پیچیده و قدرتمند وابسته به رانت دولتی» این ساختار بیمار را به اقتصاد ایران تحمیل کرده است. به گفته این صاحبنظران، خروج از بنبست کنونی، مستلزم «بازتعریف حکمرانی اقتصادی»، «مسدود کردن گلوگاههای فساد» و «بازسازی ساختار سیاست خارجی بر اساس ایجاد منافع متقابل با سایر کشورها» است .