دنیای اقتصاد: در دوره پساجنگ، سیاست ارزی به یکی از مهمترین ابزارهای سیاستگذاری اقتصادی تبدیل میشود؛ زیرا متغیرهایی مانند تورم، تجارت خارجی، سرمایهگذاری و انتظارات به نرخ ارز وابستهاند.
بنزین در اقتصاد ایران فراتر از یک حامل انرژی یا کالای مصرفی صرف، نماد رانتی تاریخی و ترومای جمعی است. برای چندین نسل، بنزین در کشور با قیمتی بسیار پایینتر از هزینه تمامشده و قیمتهای جهانی عرضه میشده است. این امر باعث شده است جامعه ایرانی، دسترسی ارزان به آن را حق مسلم و همیشگی خود بپندارد و بهدلیل این باور ریشهدار، در برابر هرگونه تغییر قیمت آن، مقاومت روانی شدیدی داشته باشد. افزایش قیمت بنزین در سال۱۳۹۸ و پیامدهای اجتماعی آن نیز یک ترومای جمعی در اذهان ایرانیان ایجاد کرده است که هرگونه تغییری در قیمت آن خواهناخواه برای جامعه روانزخمخورده یادآور دردهایی است که میتوانند واکنشهای نامتناسبی ایجاد کند. از این رو مساله بنزین در اقتصاد ایران را میتوان «فیل سفید» سیاستگذاری کلان در کشور دانست.